انگیزه های انتقاد
انتقاد ممکن است براساس برانگیخته از عوامل زیر باشد
1-انگیزه انتقادات سازنده
2-شناسایی حق و رسیدن به ان
3-انگیزه انتقادات تخریبی
4-جوسازی و شایعه پراکنی
در مورد اول هدف این نوع انتقادات معمولا
رسیدن به کمال مطلوب است .انچه ما مطلوب
مینامیم ارزیابی منطقی از مسائل جامعه است
که در نهایت به منفعت فردی یا گروهی بلکه به
سازندگی جامعه منجر میشود .این نوع انگیزه
ها برپایه علم ودانش منطق استوار است
هراندازه روحیه علمی بالاتر باشد زمینه مناسب
برای اصلاح امور هم به همان اندازه فراهم
خواهد شد ورسیدن به هدف سازندگی هم
اسانتر میشود .
در مورد دوم پاره ای از مردم عوض انکه انتقادات
خود را براساس منطقی و سازنده استوار کنند
موضوعی کاذب را در جامعه ودرباره ان شایعه
پراکنی و جوسازی میکنند .این گونه انتقادات
ناشی از جوسازی نه تنها هیچگونه سازندگی
اجتماعی را به اروغان نمی اورد بلکه موجب
ایجاد جوی میشود که جز تشنج اجتماعی و
اتلاف وقت مسئولان ثمره دیگری ندارد.
درموردسوم هدف به اصطلاح افراد خودنما از
انتقاد ان است که قهرمان شوند وانظار را به
هدف خود جلب کنند .این ویژگی حتی در
زندگی شخصی نیز مشاهده میشود .شخص
برای اینکه سری توی سرها دراورد عوض انکه
محاسن وویژگی های خود را برشمارد و برتری
اصول و تفکر خودرا به اثبات برساند دیگران را
متهم میکند .
درمورد چهارم گاه اتفاق می افتد که بعضی ها
به دلیل اینکه راه سوئ استفاده های انها
مسدود شده است زبان به انتقاد
میگشایند .این افراد تحت تاثیر مستقیم منافع
فردی قرار دارند و منافع اجتماعی را قربانی
منافع خویش میکنند .